ناگاه مصطفى پاشا و لله عثمان پاشا ولد اوزدمر پاشا و درويش پاشا و بهرام پاشا با ساير پاشايان بيكبار از چهار جهت مركب انگيخته امراى مذكوره را احاطه كردند و آنجماعت مانند شير كه در ميان رمهء آهو و نخجير افتد يا همچون نهنگ كه در درياى پر از ماهى غوطه زند ، بهر طرف كه رو مىنهادند جمعى كثير را بعدم ميفرستادند و بهرجانب كه حمله مىآوردند كوچه‌ها از فنا بر روى آن گروه ميگشادند . القصه بعد از جنگ فراوان و كشش بىپايان ، امرا خواستند كه عنان به طرف منزل انعطاف دهند از هيچ جهت بيرون شدى نيافتند . ناچار ديگر باره دل بر حرب نهادند و كرّة بعد اخرى حملات متواتره آورده بجهد بسيار خود را بكنار آب رسانيدند و چون گدار نبود اكثر لشكر خود را به آب انداختند و روميان بسيارى از سپاه قزلباش را دستگير كرده لواى تفوّق و تغلّب برافراختند و حمزه بيگ افشار و سهراب ولد خليفه انصار و بعضى ديگر از امراى نامدار به گمان آنكه بقوّت اسب بيرون روند ، خود را به آب انداختند و اسب را تاب و طاقت نمانده بود همه را خرمن هستى در آن آب بباد رفت و چون اين خبر محنت اثر به شيروان رسيد خوف بسيار بر ضمير حاكم آنجا ارس خان و باقى امراى شروان استيلا يافته عزيمت قراباغ با خود تصميم دادند و با كوچ و بنه از شروان بيرون - آمده روى به راه نهادند و چون به آب كر رسيدند در وقت عبور از ازدحام لشكرى و كثرت ستور جسر گسسته ، بسيارى از مردان و زنان و شتران باكجاوه و ساير حيوان در آب غرق گشتند و آنچه گذشتند متوجه قراباغ گرديدند ؛ الا اردوغدى خليفه كه با جمعى كثير از بهادران بر كنار آب توقف كرد و پس از رفتن آن جماعت مكرر با سپاه روم جنگها كرده خيلى از آن [ 48 ] گروه بىشكوه را بتيغ بيدريغ بگذرانيد و اسباب و جهات ايشانرا گرفته سرهاى تمامى را بدرگاه